Beeldende kunst

De beeldende kunst van Erik is dadaïstisch te noemen. Vriendelijke vervreemdend, ongebruikelijke materialen, serieuze humor en een kritische blik op de maatschappij.
Van kleine schetsjes tot gigantische installaties maakt hij. Hij werkt hoofdzakelijk met afval- en restproducten. Naast persoonlijke ervaringen verwerkt hij ook onderwerpen als natuur, milieu(vervuiling), massaconsumptie en massaproductie in zijn werk. Het gebruik van afgedankte materialen is voor hem niet een manier van goedkoop werken, maar een urgentie voor een groenere wereld en bewustmaking bij de medemens voor nu en de toekomst. Hij wil het waardevolle in het waardeloze laten zien. Als kunstenaar en medemens vindt Erik het een plicht hier iets mee te doen; de stroom aan afval te reduceren en bewustwording te creëren bij de wegwerpmaatschappij; dit door persoonlijk(betrokken) en reflecterend werk te maken.

In zijn werk zitten zowel persoonlijke als maatschappelijke onderwerpen. Het zijn personen, dieren, plaatsen en/of gebeurtenissen, of verwijzingen ernaar. Maar ook zijn opvatting over macht, milieu, media, massa productie en massaconsumptie geeft hij in wilde en fantasierijke werken weer. Echter liggen de onderwerpen niet op de voorgrond, maar zitten er in symbolische vormen weldegelijk in.

Hij assembleert afgedankte beeldjes, gebruiksvoorwerpen, decoratiemateriaal en speelgoed tot een nieuwe vorm, waardoor het een nieuw nut krijgt. Ook afvalmateriaal zoals oud papier en hout, troepjes en andere straatvondsten gebruikt hij om de vele dingen van buitenaf vorm te geven, en zo zijn waarneming, bevinding, gevoel of mening te uiten.

Met vriendelijke vervreemding, serieuze humor en prikkelende beelden en combinaties zet hij de toeschouwer aan het denken.
Het spontane en experimentele vormt een rode draad in zijn oeuvre, wat ook terug te zien is in zijn andere disciplines.